همه چیز در یک وبلاگ

شهرستان لنجان، با پهنه اي حدود يک هزار و 200 كيلومتر مربع، در باختر استان اصفهان قرار دارد و بلندي آن از سطح دريا حدود يک هزار و 700 متر است. كشاورزي و دام داري شغل اصلي ساكنين اين منطقه راتشكيل مي دهد. در شهرستان لنجان بافته هاي ظريف و زيبايي از سر پنجه هاي هنرمند اهالي منطقه توليد مي شود که اين بافته ها از انواع مرغوب و عالي بافته هاي دستي به شمار مي روند. هنرهاي دستي مردم زرين شهر(مرکز شهرستان لنجان) بافتن پارچه هاي خوش نقش و ظريف، فرش بافي، زيلوبافي و... است. لنجان از نظر قالي بافي نيز مانند ساير نواحي استان اصفهان داراي قالي هاي بسيار نفيس و مرغوبي است. قالي هاي اين منطقه که جنبه صادراتي دارند داراي طرح هاي اصفهان و نجف آباد و نقش هاي ترنج محرابي، افشان، لچک ترنجي، شكارگاهي و درختي هستند. رودخانه زاينده رود که يکي از زيباترين و بااهميت ترين رودهاي ايران است از مرکز شهرستان لنجان ( زرين شهر ) عبور مي کند و چشم انداز زيبايي به شهر مي بخشد.آرامگاه ها و قلعه ها نيز از آثار و بناهاي تاريخي اين شهرستان به شمار مي آيند.
مکان هاي ديدني و تاريخي
رودخانه زاينده رود که يکي از زيباترين و بااهميت ترين رودهاي ايران است از مرکز شهرستان لنجان ( زرين شهر ) عبور مي کند و چشم انداز زيبايي به شهر مي‌بخشد.آرامگاه ها و قلعه ها نيز از آثار و بناهاي تاريخي اين شهرستان به شمار مي آيند.
صنايع و معادن
صنايع دستي و برخي از انواع صنايع محلي و كوچك مهم ترين صنايع شهرستان لنجان را تشكيل مي دهند.
کشاورزي و دام داري
رآورده هاي مهم كشاورزي اين شهرستان، سيب زميني، پياز، چغندرقند، ‌پنبه، تنباكو، دانه هاي روغني، ‌گندم، جو، حبوبات و برنج مي باشد.
مشخصات جغرافيايي
شهرستان لنجان، با پهنه اي حدود يک هزار و 200 كيلومتر مربع، در باختر استان اصفهان قرار دارد و بلندي آن از سطح دريا حدود يک هزار و 700 متر است. اين شهرستان از سوي شمال به شهرستان هاي نجف آباد و فلاورجان، از خاور به شهرستان مباركه، از باختر به استان چهار محال و بختياري و از جنوب به شهرستان مباركه و استان چهار محال و بختياري محدود است. شهرستان لنجان بخشي از دره زاينده رود است كه در اراضي پاي كوهي قرار گرفته و خاک آن از فرسايش كوه هاي پيرامون در اثر جريان فصلي، و رسوب هاي زاينده رود تشكيل شده بسيار حاصلخيز است. آب وهواي لنجان از يكسو زير تأثير نواحي كوهستاني شهر كرد و رطوبت زاينده رود و از سوي ديگر زير تأثير هواي گرم منطقه مركزي قرار دارد، از اين رو از تابستان هايي گرم و زمستان هايي سرد برخوردار است.

آرامگاه پير بكران لنجان
آرامگاه پير بکران که در 30 كيلومتري جنوب باختري شهر اصفهان در روستاي پير بكران لنجان قرار دارد مربوط به سده 8 هـ . ق (703 تا 712 هـ . ق) زمان سلطان اولجاتيو است. پيربكران كه نام وي محمد بوده از عارفان و زاهدان نيمه دوم سده 7هـ . ق اين ناحيه بوده كه در اوايل سده 8 هـ . ق درگذشته و در اين محل به خاک سپرده شده است. آرامگاه پيربكران را با توجه به مقام علمي و مذهبي وي با گچ بري ‌ها و كاشي كاري ‌هاي زيبا تزيين نموده‌اند؛ اين بنا شامل رواق، صحن و آرامگاه پيربكران است.

قلعه بزي (قلعه خان) لنجان
دژخان لنجان در روستاي خولنجان دهستان گرگن جنوبي بخش مركزي قرار دارد. از اين دژ، در حال حاضر آثار مهمي برجاي نمانده و روستاي خان لنجان، كه مردم محل خولنجان گويند، برجاي آن قلعه بنا نهاده شده است. ناصر خسرو قبادياني، شاعر و جهانگرد سده 5 هـ . ق از اين دژ ياد كرده مي ‌گويد: « … و از آن جا به خان لنجان رسيديم و بر دروازه شهر نام طغرل بيگ نوشته ديدم و از آن جا شهر اصفهان هفت فرسنگ بود. مردم خان لنجان عظيم، ايمن و آسوده بودند و هر يک به كار و كدخدايي خود مشغول» پس از مرگ ملك شاه سلجوقي و كشته شدن خواجه نظام الملک، اسماعيلي ‌ها از فرصت استفاده كرده و قلعه خان لنجان را از مؤيد الملک، پسر نظام الملک به حيله گرفتند و عبدالملک عطاش نامي را به توليت بر آن گمارند.