شهرستان گيلان‌غرب از نواحي قديمي استان كرمانشاه است‌ كه در نوشته‌هاي تاريخي نيز به دفعات از آن نام برده شده است. طايفه‌‌هاي مختلفي در اين شهرستان زندگي‌مي‌كنند. طايفه خالدي از ايل بزرگ كلهر كه شامل تيره‌هاي متعددي است، در اين شهرستان آمد و رفت مي كنند. جمعيت اين شهرستان به علت وجود مراتع قشلاقي مرغوب، در فصل زمستان تا حدود سه برابر افزايش مي يابد و سرتاسر جلگه گيلان غرب مملو از چادرهاي ايل كلهر مي شود. ايل کلهر به زبان فارسي با گويش كردي (كلهري) سخن مي گويند. اساس اقتصاد شهرستان گيلان غرب بر كشاورزي و دام‌داري استوار شده است. جاجيم و گليم از عمده ترين صنايع دستي مردم گيلان غرب بوده و بافت گليم، جاجيم، گيوه و ساخت ابزار فلزي در سرتاسر شهرستا ن رواج كامل دارد.
مکان هاي ديدني و تاريخي
قلاع (قلعه) كه تپه خاکي بسيار بزرگي است؛در وسط شهر گيلان غرب قرار گرفته و گفته مي‌شود سابقه به وجود آمدن آن به دوران پيش از اسلام و زماني كه جنگي ميان ايران و روم درگرفته بود باز مي‌گردد، روادگاه امام حسن، امام‌زاده عباس، حضرت سليمان، بورسوار (اسب قهوه اي رنگ) و امام زاده چهل تن (چهل مردم) از جمله ديدني هاي شهرستان گيلان‌غرب به شمار مي‌آيند.
صنايع و معادن
شهرستان گيلان غرب از دو رشته صنايع كارخانه‌اي و دستي بهره‌مند است. كارخانه‌هاي آجر سازي(ماشيني)،ساخت تيرچه بلوك سقفي، گچ ماشيني پاكتي، يخ سازي، توليد سوسيس و كالباس و ساخت انواع پارچه هاي تريكو از جمله فعاليت هاي صنعتي در اين شهرستان به شمار مي رود.
کشاورزي و دام داري
شغل اصلي مردم منطقه كشاورزي و دام‌داري است و آب مورد نياز براي كشاورزي از آب رودها و چاه ها تأمين مي شود. محصولات کشاورزي گيلان غرب عبارتند از گندم، برنج، ذرت،‌ بنشن،‌ گردو، پنبه، و ذرت. دام‌داري و دام‌پروري از جمله فعاليت هاي مهم شهرستان گيلان غرب محسوب مي‌شود و بهترين مراتع قشلاقي استان در اين شهرستان قرار گرفته و فرآورده هاي دامي از محصولات اين شهرستان است.
مشخصات جغرافيايي
گيلان غرب با قرار گرفتن در 150 كيلومتري جنوب باختري شهر كرمانشاه و در انتهاي راه اصلي سرچله – گيلان غرب از شمال به شهرستان هاي سر پل ذهاب و قصرشيرين،‌ از خاور به اسلام آباد، از باختر به خاك عراق و از جنوب به استان ايلام محدود مي‌شود. مركز شهرستان گيلان‌غرب، در درازاي جغرافيايي 55 درجه و 45 دقيقه و 32 درجه و 8 دقيقه پهناي جغرافيايي، در ارتفاع 900 متري از سطح دريا، قرار گرفته است. آب و هواي گيلان غرب نسبتا گرم ونيمه خشك است و كوه سركشي در شمال و شمال باختر اين شهر و كوه سراوان در خاور و كوه هاي بند ميدان در جنوب اين شهر قرار دارد. رود دايمي گيلان با گذشتن از ميان شهر، باغ‌هاو زمين‌هاي كشاورزي را‌ آبياري مي كند. راه‌هاي ارتباطي اين منقه را راه اصلي به سوي خاورتا آبادي سرچله در مسير راه ايلام – كرمانشاه – به درازاي 40 كيلومتر و راه اصلي گيلان غرب - قصر شيرين به سوي شمال باختري به درازاي 53 كيلومتر تشكيل‌ مي‌دهد. شهرستان گيلان غرب در سرشماري سال 1375 از 67756 نفر جمعيت برخوردار بوده كه از اين تعداد 16813 نفر در مركز شهرستان زندگي مي كردند.
وجه تسميه و پيشينه تاريخي
شهرستان گيلان غرب از نواحي قديمي استان كرمانشاه است، كه در نوشته هاي تاريخي نيز به دفعات از آن نام برده شده است. خرابه هاي روستاي گيلان در منتهي اليه جنوب جلگه كرمانشاه بر سر راه كرمانشاه به بغداد قرار دارد. اين خرابه ها كه به شكل تپه خودنمايي مي كنند، احتمالا بناهايي بوده اند كه بنا به ضرورت دفاعي و امنيتي ساخته شده اند. در اين تپه ها آجرهاي بزرگ به سبك بابلي و به تعداد زياد پيدا شده كه نشانه هايي از قدمت تپه ها هستند و احتمالا آتشكده هاي بزرگ مربوط به مغ ها بوده اندكه در دوره اشكانيان به يكي از خدايان محلي اختصاص داشته است. شهرستان گيلان غرب، محل سكونت ايل بزرگ كلهر است و از گذشته هاي دور، خوانين كلهر زمستان ها را در اين منطقه سر مي كرده اند. گيلان غرب ابتدا به نام ‹‹عمله›› شهرت داشته كه اصطلاحا در لغت به معني محل تجمع نيز مي باشد. عمله‌كم‌كم به صورت محلي براي زندگي عشاير و سرانجام بازاري جهت معاملات تجاري ايلات و عشاير منطقه درآمد.در نزديكي شهر كنوني، آبادي ديگري بوده به نام ‹‹گيلان›› كه بعضي آثار و بقاياي آن هنوز هم باقي است و پس از توسعه و رونق آبادي ‹‹عمليه›› نام گيلان براي آن انتخاب شد.