جويبار در استان مازندران شهرستاني مجزا و منقطقه‌اي بسيار زيبا و ديدني در كرانه درياي مازندران براي بازديد توريست هاي خارجي و ايراني است كه اساس اقتصاد آن بر گردشگري، كشاورزي و ماهي‌گيري استوار است. شهرستان جويبار يكي از شهرستان‌هاي كوچك استان مازندران است كه در گذشته«باغلو» نام داشت و قصبه مركز دهستان گيلخوران در بخش مركزي شهرستان قائم شهر بوده است. بعدها پس از احداث راه آهن در شهرستان قائم شهر و ايجاد كارخانه‌هاي بزرگ نساجي، كنسرو سازي و شالي‌كوبي در قائم شهر، اين شهرستان به جرگه شهرهاي بزرگ كشور پيوست و جويبار نيز عنوان شهر گرفت. شهرستان جويبار از شمال به ساحل درياي مازندران ‌از خاور به ساري، ‌از جنوب به قائم شهر و از باختر به بابل محدود مي‌شود. مركز اين شهرستان در 21 كيلومتري شمال قائم شهر و 18 كيلومتري شمال خاوري ساري واقع است و از نظر جغرافيايي در 52 درجه و 54 دقيقه‌ي درازاي خاوري و 36 درجه و 38 دقيقه‌ي پهناي شمالي واقع شده است. جويبار دشتي حاصل‌خيز با خاك مناسب وآب و هواي مرطوب است که آب كشاورزي آن از طريق چاه‌ها و رودخانه‌ها تامين مي‌شود. محصولات كشاورزي اين شهرستان كوچك ساحلي را پنبه، غلات، كنجد و صيفي‌جات تشكيل‌مي دهند. جويبار راه شوسه به قائم شهر و كياكلا دارد. سواحل زيباي درياي مازندران مهم‌ترين و بزرگ‌ترين جاذبه‌ي گردشگري شهرستان جويبار را تشكيل مي‌دهند. صنايع دستي شهرستان جويبار شامل حصيربافي، سبدبافي، مصنوعات چوبي است. دو زيارتگاه به نام هاي امام‌زاده مهدي مير هادي و امام‌زاده صادق رضا که گفته مي‌شود از نوادگان امام صادق (ع) هستند؛ نيز در اين شهرستان وجود دارند.
مناطق باستاني جويبار
پل قديمي روستاي استرآباد محله جويبار
پل قديمي آجري مشك آباد جويبار
پل قديمي آجري آزان جويبار
تكيه كردكلا جويبار
پل اجري خشت پل جويبار
امامزاده سيدقائم الدين جويبار
تكيه بيزكي جويبار
پل جمعه بازار