فيروز آباد كنوني را در عهد باستان «اردشيركوره» و «شهرگور» مي‌ناميدندكه معرب آن «جور» است. اين منطقه يكي از شهرستان‌هاي مهم استان فارس است و در ناحيه‌ي باختر اين استان واقع شده است. مهم ترين صنايع دستي رايج در اين شهرستان بافت قالي، گليم و چادر (سياه چادر) است. جاجيم بافي و گليم بافي از با اهميت ترين صنايع دستي فيروز آباد است‌که در شهرها و روستاهاي مختلف منطقه، توسط زنان و دختران توليد و عرضه مي شود. پشتي بافي، كوزه‌گري، ساخت ظروف سفالين و بافت رويه گيوه نيز از ديگر صنايع دستي اين شهرستان است‌ که در قسمت هاي مختلف منطقه رايج بوده و شاغلين بسياري را به‌خود جلب نموده است.
مکان هاي ديدني و تاريخي
منطقه باستاني فيروزآباد از جاذبه هاي تاريخي و باستاني زيادي بهره مند است که هر يک از آن ها يادگار دوره هاي باستاني است. بيش تر آثار و بناهاي تاريخي که در شهرستان فيروز آباد وجود دارند، به دوره ساسانيان تعلق داشته و ويرانه هاي به جاي مانده از آن ها، اين ادعا را تاييد مي کنند. بقاياي بناي مجموعه آتشكده بزرگ ساسانيان بزرگ ترين مجموعه موجود ابنيه آتشكده ها است که در فيروزآباد قرار گرفته است. ويرانه هاي بر جاي مانده از آثار شهر قديم فيروزآباد نيز از ديگر آثار مهم به جاي مانده در اين شهرستان است که همواره نظر گردشگران را به خود جلب مي کند.جاذبه هاي طبيعي شهرستان فيروزآباد که شامل کوه ها، رودخانه ها و چشمه ها مي شود از ديگر مکان هاي ديدني منطقه مي باشد. تنگ خرقه دره اي سرسبز و خرم درشهرستان فيروزآباد است كه پوشش جنگلي زيبا، چشمه سارهاي فراوان و باغ هاي پربار دارد. گردشگاه شهيد از ديگر ديدني هاي شهرستان فيروز آباد است که زيست گاه گونه هاي نادري از پرندگان مهاجر و حيوانات وحشي است.
صنايع و معادن
صنايع عمده در اين شهرستان در ارتباط با صنايع مربوط به كشاورزي و صنايع غذايي است. كارخانه‌ها و كارگاه‌هاي توليد مصالح ساختماني نيز در اين شهرستان داير است. عمده ترين معادن شهرستان فيروز آباد معادن سنگ هاي ساختماني است. شهر فيروز آباد از دير باز، بازار معامله عشاير ترک زبان با بازرگانان بوده که محصولات حيواني خود را با مايحتاج خويش عوض مي‌كرده اند. هم اكنون نيز داد و ستد و تجارت يكي از مشاغل اهالي است. عمده‌ترين صادرات اين منطقه برنج، گندم، جو، چغندر قند، مركبات است. قالي و صنايع دستي نيز جزو صادرات شهرستان محسوب مي شوند.
کشاورزي و دام داري
كشاورزي و دام داري شغل اصلي ساكنين فيروز آباد است. عمده محصولات كشاورزي اين شهرستان غلات، برنج، مركبات، خرما، تنباكو، بادام، بنشن و چغندر قند است. دام داري نيز در اين منطقه از رونق خوبي برخوردار است. انواع محصولات دامي از قبيل : محصولات حيواني چون پشم، پوست، و روغن از توليدات بخش دام داري مي باشند. فرآورده هاي دامي مخصوصا در نواحي جنوبي شهرستان كه گرمسير طوايف مختلف قشقايي است،به فراواني توليد مي‌شود.
مشخصات جغرافيايي
شهرستان فيروز آباد از شمال به شهرستان شيراز، از غرب به شهرستان كازرون، از جنوب به استان بوشهر، و از شرق به شهرستان هاي جهرم و لار محدود است. شهر فيروز آباد مركز شهرستان در بلندي 1330 متري سطح دريا و در 109 كيلومتري جنوب شيراز، در مسير جاده شيراز – لار است. آب و هواي شهرستان فيروز آباد معتدل و خشک است. مسيرهاي ارتباطي اين منطقه را راه اصلي فيروز آباد- شيراز به طول 109 كيلومتر و راه فرعي فيروز آباد- قير به طول 72 كيلومتر تشكيل مي‌دهد. براساس‌سرشماري‌سال‌1375، جمعيت شهرستان فيروز آباد، 209007 نفر برآورد شده‌است‌كه‌همگي‌آريايي‌نژادبوده و به زبان فارسي با گويش‌تاجيكي‌و تركي سخن مي گويند. بيش‌تر مردم آن مسلمان و شيعه مذهب هستند.
وجه تسميه و پيشينه تاريخي
فيروز آباد كنوني را در عهد باستان «اردشيركوره» و «شهرگور» مي‌ناميدندكه معرب آن «جور» است. اين شهر در عهد شاهنشاهي ساساني و در سده‌هاي نخستين اسلام، مركز كوره اردشير و يكي از پنج ناحيه معروف پارس بود. بناي اين شهر را، به عهد اردشير، بنيان گذار شاهنشاهي ساساني نيز نسبت داده اند. گفته مي شود نام كنوني اين شهر، از نام «فيروز» نياي انوشيروان گرفته شده است که در زمان خود بناهايي در فيروز آباد احداث كرده بود. درگذشته، راه شيراز به بندر باستاني «سيراف» از همين شهر که به صورت دايره اي طرح ريزي شده بود، مي گذشته است. فيروز آباد پس از جلگه مرودشت، استخر و بيشابور كازرون، از جمله نقاط باستاني فارس و كشور ايران است كه در بر گيرنده آثار گران بهاي ادوار باستاني‌ايران محسوب مي‌شوند. آثار تاريخي بسيار مهمي از اردشير بابكان و فرزندش شاپور اول در نزديكي اين شهر وجود دارد كه برخي از آن ها برابر با آثار تخت جمشيد ارزيابي شده اند.


عمارات و محوطه هاي باستاني درشهرستان فيروز آباد

کاخ ساسانيان فيروزآباد
کاخ ساسانيان (آتشکده) از کاخ هاي ييلاقي اردشير بابکان به شمار مي رود. اين کاخ با مصالح لاشه سنگ و ملاط گچ احداث گرديده است. گچ بري هاي زيبا و رنگي در داخل بنا و ستون هاي به کار رفته در نماي بيروني کاخ، تزيينات به کار رفته در اين بنا راتشکيل مي دهند.کاخ ساسانيان به صورت دو طبقه و داراي سه ورودي است که ورودي اصلي آن از جنوب بنا است و در خاور و باختر حياط ورودي، در هر طرف دو اتاق با طاق گهواره اي وجود دارد. دو ايوان در شمال و جنوب اين بخش ساخته شده که پشت ايوان شمالي سه تالار گنبد دار مربع شکل قرار دارد. تزيينات به کار رفته در اين تالارها بسيار زيبا و قابل مقايسه با تزيينات کاخ تچر (تخت جمشيد) مي باشند. بعد از اين تالارها ايواني رفيع که يادآور ايوان هاي بزرگ دوره اشکانيان است به چشم مي خورد. در هر طرف اين ايوان دو تالار با سقف هاي گهواره اي ديده مي شود. جلوي ايوان اصلي برکه اي تقريبا مدور که با حصاري محصور مي شده ساخته شده است. ابعاد کاخ 115/75×54/64 متر و زير بناي کاخ با برکه مجموعا 8497 متر مربع است.


قلعه ها ، برجها و آتشكده ها درشهرستان فيروز آباد

قلعه دختر فيروزآباد
قلعه تاريخي دختر که از سده سوم ميلادي باقي مانده است، بر فراز كوهستان مشرف به رودخانه تنگ و جلگه فيروزآباد قرار دارد. چگونگي نقشه دژ و وضعيت ساختماني آن از جمله جاذبه هاي جالب جهانگردي استان هستند. در اين قلعه تله سي يژ موجود است که بازديدكنندگان را به قلعه بالاي كوهستان مي رساند.
منار شهر گور فيروزآباد
در وسط شهر باستاني گور، منار چهارگوشي به ارتفاع 30 متر وجود دارد که با مصالح لاشه سنگ و ملاط گچ ساخته شده است. در خصوص ساخت اين منار نظريه هاي مختلفي ارايه شده است. برخي از اين نظريه ها حاکي از اين است که اين منار به عنوان سمبل قدرت پادشاه بوده، برخي نظريه ها نشان دهنده اين است که اين منار جهت دايره درآوردن شهر ساخته شده، نظريه ها ديگر دليل ساخت اين منار را چنين ذکر مي کردند که اين مناره محل ارتباط با قلعه دختر جهت اطلاع از حملات دشمن بوده است و ديگر نظريه ها نشان گر اين است که اين مناره محل نيايش بوده است.


بندها و پل هاي تاريخي درشهرستان فيروز آباد

پل مهر نرسه فيروزآباد
پل مهر نرسه که از يادگارهاي دوران ساساني است، توسط مهر نرسه (مهر نارسه) فرماندار بزرگ و صدراعظم سه تن از پادشاهان ساساني احداث گرديده است. مصالح به کار رفته در اين پل شامل سنگ هاي بادبر با بست هاي دم چلچله اي و لاشه سنگ و ملاط گچ است. در کنار اين پل کتيبه اي به ابعاد 80×50 سانتي متر به خط پهلوي ساساني در هفت سطر موجود است که بخشي از متن کتيبه چنين است: «هر کس از اين پل بگذرد و بر مهرنرسه و خاندان او درود نفرستد خدا او را لعنت کند.»