اكثر مردم آنرا كساني كه به لهجه بلوچي تكلم مي‌كنند تشكيل مي‌دهند، جنوب خاوري ايران يك ناحيه مشخص جغرافيائي است كه اساساً از سه ناحيه كوچك‌تر، مكران در جنوب، بلوچستان در وسط و سيستان در شمال ساخته شده است، اين ناحيه تقريباً 10/از كل مساحت ايران را دربر مي‌گيرد. مي‌توان گفت كه اين ناحيه از نظر طبيعي وضع يكنواختي ندارد، يك جلگه ساحلي در جنوب و غرب و سلسله كوههاي درهمي در شمال و حوضه پست جزموريان در مركز آن واقع شده است. كوههاي درهم آن از يك سري رشته كوه كه به جهات مختلف كشيده شده‌اند تشكيل گرديده است، قلل اين كوهها كمتر از 2000متر ارتفاع داشته و در نزديكي حوضه جزموريان متوسط ارتفاع آنها به 300 متر مي‌رسد، در سمت جنوب اين كوهها، سواحل پست مكران قرار دارد كه طول آن به حدود 400 كيلومتر و عرض آن از يك تا 40 كيلومتر است.

تابستانهاي خيلي گرم و زمستانهاي ملايم نمونه‌اي از آب و هوا در اين ناحيه مي‌باشد. حرارت مرداد ماه اغلب در حدود 40سانتيگراد و حرارت بهمن ماه بين 10 تا 20 درجه در نوسان است. ناحيه جنوب شرقي يكي از قسمتهاي خيلي خشك كشور را تشكيل مي‌دهد و ميزان بارندگي ساليانه آن از10 سانتيمتر كمتر است

هرچند كه آب و هوا در اينجا گرم و خشك مي‌باشد، با اين وجود بعضي از قسمتهاي آن از آبهاي دائمي كه سرچشمه آنها از كوههاي منطقه و ارتفاعات افغانستان و پاكستان مي‌باشد استفاده مي‌كند. سيستان در شمال آب خود را از رودخانه هيرمند كه از افغانستان جاري مي‌شود دريافت مي‌كند، حوضه جزموريان در وسط، آبهاي رود بمپور، هليل رود و شعبات آنها را دريافت مي‌نمايد. زمين‌هاي پست ساحلي مكران در جنوب نيز توسط رودهاي دائمي مانند جاگين، گابريج، و دشتياري كه سرچشمه همه آنها از كوههاي شمالي است مشروب مي‌شود. سرزمين‌هاي مجاور اين رودهاي دائمي به نحوي مطلوب، كشت شده و داراي جمعيت هستند. حوضه هيرمند در سيستان بخاطر كشت گندم، جو و حبوبات در طول زمستان، ارزن، پنبه و سبزيجات در طول تابستان معروف مي‌باشد.

                در حوضه جزموريان محصولاتي نظير گندم، جو و خرما روئيده مي‌شود. سبزيجات و مركباتي كه در اين محل رشد مي‌كند با اهميت مي‌باشد. توسعه كشاورزي در زمين‌هاي پست مكران و اطراف ميناب يعني جاهائيكه دو رود دائمي كوچك به نزديكي يكديگر مي‌رسند صورت گرفته است. خرما و غلات از قبيل جو، مركبات و موز به مقدار زيادي در اينجا توليد مي‌شود. چنانچه ذخيره آب در اين ناحيه كاهش يابد، تمام منطقه از نقطه نظر كشاورزي آسيب خواهد ديد.