این زندگی نامه تا زمان قبل از آمدن به منچستر است :

بلغارستان اصولاً حضوري قوي در ليگ برتر قوتبال انگيس در ۳ـ ۲ فصل اخير داشته و اينك با داشتن ۵ نماينده در آن ليگ در ميان كشورهاي اروپاي شرقي پيشتاز است. آنها برباتوف، استي ليان پتروف، نيكولاي ميهاي لوف، مارتين پتروف و والري بوژينوف هستند كه آخري تابستان امسال به وسيله منچسترسيتي صيد شد و هر چند آسيب ديده و مدتي بازي نخواهد كرد، اما توفيق بلغاري ها را در اين ليگ و صحنه دشوار اصلاً نمي توان كوچك شمرد. با اين كه تصور پيروزي قطعي و فتح يك جام براي بلغاري هاي فوق در پايان فصل جاري تصوري سخت و نامطمئن است اما بعيد است از حالا(كه ۷ هفته از فصل جاري سپري شده) تا پايان فصل بلغاري هاي فوق بارها خبرساز نشوند و دست به كارهاي مهم نزنند.

مارتين پتروف كه مثل بوژينوف سر از منچسترسيتي درآورده است، مي گويد: يكي از دلايلي كه به منچسترسيتي آمده ام، وجود اسون گوران اريكسون در مقام مربي آن است. او مربي بزرگي است و برنامه هاي متعددي دارد و بازي براي باشگاهي مثل سيتي نيز جذابيت هاي ويژه خود را دارد. ما بايد ثابت كنيم كه بلغاري ها همه جا به درد مي خورند و مثل برباتوف باشيم.

* جوان پرتجربه
به جز نيكولاي ميهاي لوف كه يك دروازه بان ۲۰ ساله است ، ديگر بلغاري هايي كه نامشان آمد، عضويت تيم ملي كشورشان را دارند. البته اين سنگربان هم كه جذب ليورپول شده يك بازي ملي بزرگسالان انجام داده، اما بيشتر براي تيم هاي ملي اميد و زير ۲۱ سال بلغارستان مدنظر قرار دارد. درميان اين چهره ها، اميدها در مورد بوژينوف به بيشترين سطح مي رسد و مصدوميت اخير او نيز اين گمانه زني را تحليل نبرده است. او ۱۵ سال بيشتر نداشت كه به «لچه»ي ايتاليا منتقل شد و در نتيجه در ۲۳ سالگي ، دنيايي تجربه دارد.

* كارهايي مهم
اما تا بوژينوف دوباره به راه افتد و بر مصدوميت اخيرش فائق آيد، برباتوف باز وقت خواهد داشت كه به عنوان پيشاهنگ بلغاري هاي شاغل در انگليس دست به كارهايي مهم بزند و با گل هاي حساس و جالبش تاتنهام را از اواخر جدول رده بندي ليگ برتر انگليس رهايي بخشد و به جايگاه بهتري برساند. با اين حال نمي توان او را نخستين بلغاري «مافوق درخشان» ليگ انگليس تلقي كرد و اين عنوان شايد به بونچو گنچف اختصاص يابد كه در سال ۱۹۹۳ م به ايپسويچ پيوست و سپس در ۱۹۹۵ م به لوتون تاون نقل مكان كرد. درنگاهي وسيع تر نام بوريسلاو ميهاي لوف دروازه بان سابق معروف بلغارستان نيز دراين باره آوردني است . او كه پدر نيكولاي ميهاي لوف سنگربان جوان و جديد و ذخيره ليورپول است در اواسط دهه ۱۹۹۰ م به ردينگ پيوست و مدتي بعد رادوستين كيشي شف و اسوتوسلاو تودوروف نيز به چارلتون و وستهام ملحق شدند تا روند پيوستن بلغاري ها به تيم هاي انگليسي تقويت شود و آن پروسه از دهه قبلي وارد دهه فعلي و قرن كنوني گردد.

* در شرايطي خاص
با اين حال و با وجود همه توضيحاتي كه آورديم بايد بر رل عمده تر برباتوف در مطرح شدن فوتبال بلغارستان در انگليس پاي فشرد و آن را مؤثرتر دانست. او كه با نام مخفف «بربا» براي دوستانش و برخي تماشاگران قابل شناسايي است. از تابستان سال پيش به لندن آمد و اين درحالي بود كه هم شهرت حاصل از بازي در بوندس ليگا و هم قيمت بالاي پرداخت شده براي او، وي را در شرايطي خاص قرارمي داد و توقعات را از او بالامي برد. او در هفته هاي نخست مشكلاتي در وفق يافتن خودبا فوتبال انگليس داشت ، اما وقتي راه افتاد، ديگر كسي جلودارش نبود و ۲۳ گلي كه زد، پرداخت ۱۶ ميليون پوند براي تصاحب وي به وسيله مديران تاتنهام را اقدامي منطقي جلوه داد. درخشش برباتوف و گل هاي جانانه اي كه وي در فصل گذشته زد، اعتبار فوتبال بلغارستان را چنان بالابرد كه موج اشتياق و رويكرد تيم هاي انگليسي به سمت بازيكنان بلغاري و تلاش براي جذب آنان را پايه گذاري كرد و اين چنين بود كه ديگر فوتباليست هاي نامبرده در سطور قبلي سر از ليگ انگليس درآوردند.

* پس از ۸ سال بازي در سلتيك
براي «استي ليان پتروف» ملحق شدن به ليگ برتر كم دردسرتر از ديگران بوده است. وي پيش تر با ۸ سال عضويت در سلتيك اسكاتلند با فضاي بازي در بريتانيا خو گرفته بود. او با چنان پشتوانه اي سر از استون ويلادرآورد و آن گاه مارتين پتروف با جداشدن از اتلتيكو مادريد و در معامله اي به بهاي ۷ ميليون پوند به منچستر سيتي آمد و تابستان امسال نوبت به بورژينوف رسيد.

از فوتباليست هاي مشهور نسل قبلي بلغارستان، هريستو استويچكوف، اميل كاستارينوف، كراسيمير بالاكوف، لوبوسلاوپنف و يوردان لچكوف نيز جملگي لژيونر شده اما هيچ يك در انگليس بازي نكرده بودند.

در اوايل دهه ۱۹۸۰ نيز كه زسكاصوفيا صاحب پيروزي هاي خاطره انگيزي در برابر ناتينگام فارست و ليورپول در جام قهرماني باشگاه هاي اروپا شد، باشگاه هاي انگليسي بي تمايل به صيد بلغاري ها نشان نمي دادند اما در آن زمان شرايط چنان انتقال ها و خريدهايي وجودنداشت و اصولاً دولت بلغارستان قانوني داشت كه از الحاق فوتباليست هاي برجسته اين كشور در دوران اوج شان به باشگاه هاي خارجي جلوگيري مي كرد و شرط سني براي اين قضيه قائل بود.