پس از مرگ ، بر گورم بيا ، مبادا از گورستان خاموش شهر

 

وحشت كني ، آنجا در زير خاك قلبي آرام خفته است ، آنجا

 

چشماني در انتظار تو بيهوده نهفته است ، آنجا اشك واحساس

 

با هم آميخته است ، پس از مرگ من اگر كسي را ديدي كه

 

شبيه من بود مرا به ياد بياور ، اگر شمعي را ديدي به ياد من

 

باش ، اگر ترانه اي سرودي كه زيبا و غم انگيز بود به ياد من آن را

 

زمزمه كن ،  آري زيبايم پس از مرگ بر گورم بيا ، و علفهاي هرز را

 

از گورم دور كن ، خاك سرد گورم را بر سينه ات بفشار كه قلب

 

من تپش قلب تو را احساس خواهد كرد .