سینما در سالی كه گذشت-10

خبرگزاری فارس: علی معلم گفت: به‌طور كلی امسال سال خوبی برای سینمای ایران نبود و با این شرایط بهترین اتفاق ممكن زنده ماندن سینمای ایران بود.

علی معلم در گفت‌وگو با خبرنگار سینمایی فارس در ارزیابی خود از سینمای ایران در سالی كه گذشت، اظهار داشت: به اعتقاد من بهترین اتفاق سال سینما در سالی كه چندان مطلوب مخاطبان و منتقدین نبود زنده ماندن سینمای ایران بود كه علی‌رغم مشكلات فراوان و با وجود دست و پنچه نرم كردن با مسائل اقتصادی، ممیزی و غیره همچنان پابرجا بماند و برای اهالی سینما این نكته بسیار حائز اهمیت است.
این منتقد با سابقه سینمای ایران در خصوص بدترین اتفاق سال سینمایی گفت: بدترین اتفاق محروم شدن ما از حرف زدن در مورد سینما بود بطوریكه نشریه دنیای تصویر پس از 17 سال انتشار مداوم از ابتدای سال 87 توقیف شد و ما نتوانستیم با مخاطبان خود در این سال پرفراز و نشیب همگام شویم.
وی افزود: سینمای ایران احتیاج به تحلیل‌های كارشناسانه دارد و غیب یك ساله دنیای تصویر ثابت كرد كه این نشریه می‌تواند بسیاری از مشكلات تئوریك سینما را حل كند و امیدوارم بتوانیم در روز پایانی سال 87 با انتشار مجدد دنیای تصویر غیبت یكساله خود را جبران كنیم.
وی همچنین در ارزیابی كلی خود از سینمای ایران در سال 87 خاطرنشان كرد: سینمای ایران مانند هر موجود زنده‌ای كه حیات مادی و معنوی دارد دارای ویژگی‌هایی است كه هر سال هم این مسائل وجود دارد كه متاسفانه برخی از آنها تبدیل به معضلات و مشكلات جدید برای سینمای ایران می‌شود.
وی افزود: سینمای با دستگاهی مخاطب محوری دیگر نظیر تلویزیون در یك رقابت نابرابر قرار دارد و در سال 87 متاسفانه این رقابت نابرابر ضربات جبران ناپذیری اقتصادی و فنی زیادی را به پیكره سینما وارد كرد بطوریكه تلویزیون بسیاری از اهالی سینما را به سوی ساخت آثار عادی كشاند و این مساله نیروهای حرفه‌ای سینما را تحلیل برد.
این منتقد سینمایی ایران ادامه داد: متاسفانه حجم تولیدات بی‌ضابطه تلویزیون به گونه‌ای بود كه باعث بالا رفتن دست‌مزدها شد و این افزایش دستمزد در شرایطی رخ داد كه عایدی خاصی برای سینمای ایران به همراه نداشت، درست است این رقابت نابرابر ایجاد اشتغال كرد اما از لحاظ فنی ضربات جبران‌ناپذیری را به سینمای ایران وارد كرد.
این تهیه كننده سینمای ایران خاطرنشان كرد: همچنین سبك‌سری سینمای ایران در تولید فیلم سینمایی باعث شد امسال شاهد ساخت فیلم‌هایی بسیار نازل باشیم كه باعث شد سطح تولیدات سینمایی ایران به شكل حیرت‌انگیزی نازل شود.
علی معلم خاطرنشان كرد فیلم‌های جدید جشنواره نیز یك ضعف اساسی داشتند و آن عدم هویت‌یابی جامعه در فیلم‌ها بود بطوریكه دیگر چیزی از مشكلات جامعه در فیلم‌ها به شكل عمومی دیده نمی‌شود و این اجتماعی‌زدایی و مفهوم زدایی در بسیاری از فیلم‌ها دیده شد.
وی ادامه داد: بسیاری از فیلم‌ها معلوم نیست برای چه كسانی ساخته می‌شوند و یكی از مشكلات اساسی سینمای ما نسبت نداشتن سینما با مردم جامعه و بی‌توجهی به نیازهای مخاطب و مخاطب شناسی است و فكر می‌كنم لازم است یك رویكرد دوباره‌ای در كانال ارتباطی بین فیلم‌ساز و مخاطب بوجود بیاید و همان كاری را كه در سال 85 و 86 توسط منتقدان انجام شد و یك بازنگری كلی در مضامین سینمایی صورت گرفت به نظر می‌رسد باید هر چه زودتر تكرار شود.
این منتقد سینمای ایران همچنین با اشاره به حضور كمرنگ سینمای ایران در سال جاری تصریح كرد: متاسفانه حضور كمرنگ سینمای ایران در بازارهای جهانی و نداشتن یك بازار خوب برای صادرات فیلم نشان می‌دهد مراجع ذیربط بسیار در این زمینه كم كاری كردند به‌طوری كه در سال گذشته خروجی بین‌المللی سینمای ایران به صفر نزدیك شد و این یك علامت خطر بسیار جدی برای سینمای ایران است چرا كه سینمایی كه سالیانه به طور متوسط 80 فیلم تولید می‌كند حداقل باید بتواند 10 درصد از تولیدات خود را صادر كند اما این اتفاق به هیچ وجه برای سینمای ایران رخ نمی‌دهد.
معلم با اشاره به انتخاب خود برای بهترین فیلم سال سینمایی اظهار داشت: حضور «آواز گنجشك‌ها» و مجید مجیدی در سال جاری حضوری بسیار مثبت بود و چه در زمانی كه فیلم در برلین نمایش داده شد و جایزه بهترین بازیگر را توسط رضا ناجی كسب كرد و چه در زمان اكران عمومی فیلمی بسیار موثر بود.
وی افزود: به‌طور كلی اگر بخواهم از نظر بهترین‌ها دو چهره و یا فیلم را اشاره كنم می توانم به فیلم‌های «آواز گنجشك‌ها» و «درباره الی...» اشاره كنم كه آغاز سال 2008 میلادی و پایان آن را با یك موفقیت بسیار خوب بین‌المللی برای سینمای ایران رقم زدم.
این منتقد سینمایی همچنان به اشاره به برترین فیلم‌های تولید شده در سال جاری اظهار داشت: خیلی علاقمند نیستم كه در این مورد صحبت كنم و بیشتر بدترین عامل را رویكرد مغشوش فعالیت‌های صنفی می‌دانم كه باعث شد مشكلات بسیار زیادی در زمینه تولید نیز نصیب سینمای ایران شود.
سردبیر و مسئول نشریه دنیای تصویر تصریح كرد: بطوركلی پشتیبانی را كه باید دست اندركاران سینما داشته باشند امسال ضعیف‌تر از سال گذشته بود و متاسفانه برخی از خودخواهی‌ها، بخل‌ها، حسادت‌ها و یكجانبه‌گرایی ها و در نهایت در یك خط بودن اهالی سینما آسیب‌های جدی را وارد كرد كه باید در این مورد اهالی سینما سعی كنند این جزایر از هم جدا افتاده را به هم نزدیك كنند.
معلم همچنین با اشاره به پدیده سال سینمایی تصریح كرد: من تقریبا فكر می‌كنم پدیده خاصی در سینما نداشتیم اما شاید پدیده به معنای منفی عدم همگرایی است كه در سینمای ایران وجود دارد و باعث شده سینمای ایران تضعیف شود.
وی ادامه داد به اعتقاد من تا به یك همگرایی نرسیم اعتماد به نفس سینما همچنان خدشه‌دار خواهد بود و فكر می‌كنم سال آینده سال بازگشت اعتماد به نفس به سینمای ایران باشد و امیدوارم پشتیبانی نهادهای رسمی مانند امسال كم نباشد.
معلم خاطرنشان كرد: امسال سال عزیزكرده‌ها بود در حالیكه فكر می‌كنم سینمای ایران نیازمند عدالت است و اگر بخواهیم شرایط را به‌گونه‌ای تغییر دهیم كه شایستگی جای خود را به رفاقت بدهد باید بسیاری از تصمیمات یكجانبه و یكسویه نگرانه را از بین ببریم.
وی در خاتمه با اشاره به پیشنهاد خود برای سال 88 سینمای ایران گفت: متاسفانه همواره در سال‌هایی كه در جامعه انتخاباتی جریان دارد آینده سینما با نگرانی‌هایی همراه می شود چرا كه تلقی‌های متفاوت از سینما باعث شده بر پیكره سینما ضرباتی وارد شود و امیدوارم چه در دولت فعلی و چه در دولت آینده یك برنامه‌ریزی داشته باشیم تا به یك سمت و سوی مشخص و فرهنگی حركت كنیم چرا كه اعتقاد دارم مزرعه فرهنگ مزرعه‌ای دیربازده است و باید با صبر و حوصله نتایج آن را دنبال كرد و اگر ضابطه‌مندی در رأس كارهای فرهنگی قرار گیرد بسیاری از مشكلات سینمای ما حل خواهد شد.

 

تهیه و تنظیم : سامانه اینترنتی سایت روز

siterooz